Ana içeriğe atla

Nitelikli

A. 21-ACIDAN GERİYE KALAN KÜL

“Benim deli kızım artık kapattı bu hayata gözlerini, şimdi söylesene kim durdurabilir bunda sonra beni?” Always You Been - Chris Grey Valse - Evgeny Grinko  İyi okumalar bal kuşlarım bölüm sonu yorumlarda buluşalım Sindirerek okuyun tamam mı.... Beklediğim sadece bir cevaptı. Ya elimi sıkacaktı ya da arkasını dönüp gidecekti ama Mortis ona uzattığım elime o kadar uzun süre baktı ki yutkunmakta zorlandım. Bakışları tekrardan saçlarıma değdi, omzuma kadar gelen kahverengi saçlarıma baktı. İz kalan ve kocaman bir morluk olan boynuma baktı. Yaralarla dolu ellerime baktı ve ağır ağır yutkundu. Gözlerindeki acıyı görmemek için kör olmam gerekirdi, içi acırmış gibi baktı her zerreme. Sanki onunda canı yanıyormuş gibi baktı.    “İstersen size her şeyi açıklayayım sonra karar ver,” diyerek sessizliği bozdum. Zihnimde onu en son gördüğüm zamanda söylediğim cümleler dolandı. Sonra açıklayacağım. demiştim. Sonra açıklayacağım ama şimdi git. Gitmişti ve ben açıklamak için geri dönmüş...

KADER BAĞI 10.BÖLÜM


 Formidable - Stromae


Tereddütle hala karşısında duran kadının gözlerine bakıyordu Yunus  ama o hiç tepki vermiyordu. Bunu beklemediği kesindi onu beklemiyordu . “ Sen misin ? “ diyebildi çimen gözlüsü dakikalar sonra “ Başka biri olduğunu mu düşündün ? “ diye karşılık verdi Yunus 


“ Ben… Bilmiyorum sadece siz çok farklıydınız “ 


Gülümsedi belirli belirsiz Yunus aslında farklı falan değillerdi sadece onu göremeyen çimen gözlüsüydü oysaki o bakışlarından anlar diye ödü kopmuştu . “ Haklısın “ dedi sadece ama yalan söylüyordu.


Bir şey söylecek gibi oldu çimen gözlüsü ama vazgeçti onun yerine “Gitmem lazım”  deyip arkasını döndü ve hızlı adımlarla ondan uzaklaştı. Göğsü sıkışarak izledi gidişini. Ne bekliyordu ki onu hemen kabul etmesini mi ? Hayır bunu beklemiyordu bekleyemezdi. 


“ Abi ! “ diyerek yanına geldi Kuzey “ Öğretmenim nerede ? “ 


“ Gitti “ diyebildi sadece gitti


****


Kalbim yerinden çıkacak gibiydi ne yapacağımı ya da nasıl tepki vereceğimi bilmiyordum . Kesinlikle beklemediğim yerden vurulmuştum. Yunus Bey'in yanından ayrılır ayrılmaz Esra’yı yanıma gelmesi için aramıştım . Yoksa Yüzbaşı mı demeliydim ? 


Bunu galiba kabullenemeyecektim . 


Kafamı ellerimin arasına alıp kafamı çardağın masasına yasladım “ Eslem “ duyduğum sesle kafamı kaldırdım ve hızla otrduğum yerden kalkıp kollarımı Esra’ya doladım “ Eslem iyi misin? “ dedi tereddütle 


“ Öğrendim , kim olduğunu öğrendim” dedim ağlamaklı bir sesle “Herkes olabilirdi ama o olacağını düşünmemiştim,  ne yapacağım bilmiyorum . Kalbim ve mantığım çok farklı şeyler söylüyor . Esra ben ilk defa kendimi bu kadar çıkmazda hissediyordum “ 


Bana daha sıkı sarıldı  ve sırtımı sıvazladı “ Halledicez bir tanem her şeyi halledicez sakin ol ve bana her şeyi en baştan anlat “ derken geri çekildi 


Kafamı sallayıp çardağa oturduk ve baştan sona olan her şeyi anlattım . Esra hepsini sakin bir şekilde dinledi sözümü bölmedi  . 


“ O öğrencimin abisi “ dedim bir bahane üreterek 


“ Sorun o değil bunu sende biliyorsun“ demesiyle ensemden bir ürperti geçti . “ Sorun asker olması onun Yunus olduğunu bilmeden önce de sorun buydu bunu sende biliyorsun “ 


“ Korkuyorum “ 


“ Biliyorum ama korku sana bir şey kazandırmayacak sende bunu bil “ 


“ Yapamam “ diye fısıldadım 


Bakışları kesinleşti “ Yapabilirsin “ deyip elime uzandı “ Bana bak sonradan pişman olacağın korkaklıklar yapmanı yasaklıyorum “ derken gözleri doldu “ Çünkü ben yaptım ve hala keşke diyorum “ bu konu hakkında pek konuşmazdık Esra istemezdi. 


“ Esra... “ 


“ Hayır buna izin vermeyeceğim anladın mı ? Seninde acı çekmene izin veremem “ derken dolan gözlerini sildi “ Biraz düşün tamam mı ? “ deyip oturuğu yerden kalktı ve arkasını dönüp gitti 


****


ESRA'DAN 


Kalbimdeki sızıyı durduramıyordum yine kendini belli etmeye başladı . Yıllardır cesaret edip gelemediğim mezarın önünde durdum . 


TEĞMEN VEFA TÜRK 


Yavaş adımlarla mezarın yanına oturdum . Elimi toprağına sürdüm öptüm onu kokladım hala kokusu oradaydı sanki “ Bayağıdır gelemedim , cesaret edemedim özür dilerim “ diye fısıldadım mezara doğru “ Sana geç kaldım özür dilerim“ gözümden bir damla yaş düştü toprağa “ Vefa ben söyleyemedim sana ben hiç…” dudaklarımdan bir hıçkırık koptu “ Sensiz çok yarımım , cesaretim yoktu iki yıldır gelemedim, biliyorum beni duyuyorsun. “ derken kelimeler boğazıma düğümlendi 


“ Ben sana geliyordum o gün yemin ederim geliyordum ama geç kaldım “ derken toprağının üstüne yattım “Bugün çok üşüyorum beni ısıtır mısın ? Kokunla beni sarar mısın ? “ hafif bir rüzgar esmesiyle gülümsedim “ Sen hayattayken hiç söyleyemedim ama sen gittikten sonra her gece defalarca söyledim. Şimdi ise senin yanında bir kez daha söylüyorum “ derin bir nefes aldım “Vefa , kalbim , nefesim seni seviyorum “ 


Hayatımız hep geç kalmışlıklarla doluydu , ve en çokta insan geç kaldıklarına üzülürdü çünkü giden zaman geri gelmezdi. Ve zaman kendisiyle birlikte her şeyide alıp giderdi. 


Benim geç kalmışlığım sevdiğimeydi ve bir daha geri gelmeyecekti , ona hiç seni seviyorum bile diyememiştim. Şimdi mezarına gelip sürekli onu sevdiğimi söylesemde sadece kendimi avutacaktım çünkü o artık yoktu . Ve sen bu satırları okuyan değerli kişi ; Hayat çok kısa o yüzden gidip sevdiklerine sevdiğini söyle ve onlara sıkı sıkı sarıl küssen barış , yoksa bir daha  o küstüğün kişi bir gün barışacak kadar yakınında olamayabilir . 


****


Telefonumu çıkarıp tek sırdaşım olan kişiyi aradım ve ilk çalışta açtı “ Abi yanıma gelebilir misin ? “ 


“ Eslem iyi misin ? “ 


“ Bilmem ama şuan senin desteğine ihtiyacım var “ 


“ Neredesin konum at geliyorum” deyip telefonu kapattı abim 


Yaklaşık on dakika sonra bana doğru koşarak gelen abimi gördüm oturduğum banktan kalkıp abimin kollarının arasına girdim . “ Geldiğin için çok teşekkür ederim “ dedim 


“ Tabi ki geleceğim başka ne yapacağım “ derken daha da sıkı sarıldı “ Ne olduğunu anlatacak mısın ? “


Kafamı sallayıp geri çekildim ve aynı banka oturup salıncakta sallanan çocuğa bakmaya başladım “ Biri var seviyor muyum bilmiyorum ama sürekli onu düşünüyorum ve kalbimin ritmi değişiyor “ omuzlarımı indirip kaldırdım “ Ama abi korkuyorum ben yine kaybetmekten korkuyorum “ 


“ Hayatının sonuna kadar bu korkuyla yaşayamazsın “ 


“ Biliyorum herkes aynı şeyi söylüyor ama bu korku nasıl aşılır bilmiyorum” 


“ Severek “ demesiyle bakışlarım abime çevirdim oda sallanan çocuğa bakıyordu . Biz şehit çocuklarıydık bir tarafımız hep eksik olurdu ve abim ne kadar fark ettirmemeye çalışsada oda fazlasıyla eksik hissediyordu . 


“ Sence bir gün birini sevebilir miyim ? “ 


Bakışlarını bana çevirdi “ Bence bana sorarsan sen çoktan birini sevmişsin bile sadece kaçıyorsun “ 


****


Eslem : Yüzbaşı 


Eslem : Bugün öyle gittim kusura bakma 


Eslem : Ne yapacağımı bilemedim 


Eslem : Düşünmeye ihtıyacım vardı 


Eslem : Ve ben düşündüm ki 


Yüzbaşı : Ne düşündün ? 


Eslem : Belkide bir şansı hak ediyoruzdur 


Yüzbaşı : Gerçekten mi ? 


Eslem : Neden olmasın 


Eslem : Sana geç kalma demiştim 


Eslem :Ve sen geç kalmadın 


Eslem : Şimdi sıra bende 


Yüzbaşı : Pişman olmayacaksın 


Eslem : Bunu bana göster 


Eslem : Yaşa Yüzbaşı 


Eslem : Bizim için yaşa * mesaj gönderilmedi 


Yüzbaşı : Yaşamak için çabalaycağım çimen gözlüm 


Eslem : Teşekkür ederim 


Yüzbaşı : Çimen gözlüm 


Eslem : Efendim 


Yüzbaşı : Göreve gideceğim 


Eslem : Allah’a emanet ol 


Eslem : Sağ salim dön 


Eslem : Bana geri dön *mesaj gönderilmedi 


Yüzbaşı : İnşallah 


Yüzbaşı : Allah’a emanet ol 


Eslem : Sende

Yorumlar

Popüler Yayınlar