Yunusla el ele tutuşmuş bir şekilde son durağımın önünde duruyorduk. “ Baba “ dedim bir adım öne giderek “ Hani sana birinden bahsetmiştim ya onu sana getirdim”
“ Binbaşım kızınıza sevdalandım ve Allah’ın emriyle peygamberin kavliyle onu sizden istiyorum “ dedi bir adım atıp benimle aynı hizaya gelirse koca bir sessizlik oluştu ardından hafif bir rüzgar esti “ Bence verdi “ dedim buruk bir şekilde
“ Asla pişman olmayacaksınız “ demesiye kafamı Yunus'un omzuna koydum.
Bu anı hiçbir zaman böyle tahmin etmemiştim her zaman aklımda ben birini bulacaktım ve babam beni vermek istemeyecekti . Benim sevdiğim adamla konuşacak kız evi naz evidir diye birazda burnunu sürtecekti . Her zaman bu tarz düşünmüştüm taki babamın şehadet haberine kadar…
“ Hiçbir zaman görevden döndükten sonra ben yorgunum demezdi , her zaman dikkatle anlattığım saçma anılarımı dinler benimle evcilik oynardı daha sonra abimle maç yaparlardı “ dedim eski günleri hatırlayarak
“ Babanı tanıyordum belki senin baban olarak değil ama bir komutan olarak tanıyordum ve görevini hakkıyla yapan bir askerdi “
“ Bana biraz babamı anlatsana askeriyede nasıldı ? “ şuan onunla ilgili olan her anıya ihtiyacım vardı . Her bir halini bilmeye ihtiyacım vardı
“ Otoriter sert bir binbaşıydı , askeriyede herkes ondan korkardı onu ilk defa silah arkadaşını kaybettiğinde omuzlarının çöktüğünü gördüm başı eğikti ama silah arkadaşı şehit olduğu için bir yandan da gururluydu “ demesiyle gözlerimden yaşlar düşmeye başladı
“ Nasıl dayanıyorsun ? “ diye sordum hala karşımdaki mezara bakarken
“ Neye ? “ diye sordu
“ Silah arkadaşlarını kaybettikten sonra yada bir yakınını kaybettiğinde , nasıl bu acıya dayanıyorsun ? “ bana hiçbir zaman bir yakınının ya da silah arkadaşının şehit olduğunu söylememişti ama o askerdi illaki birini kaybetmişti
“ Bazen dayanamıyorum ağır geliyor bu yük ama Rabbime sığınıyorum ona anlatıyorum derdimi ve ondan sonra gönlüme yavaş yavaş rahatlık , ferahlık geliyor “ elim elimi daha sıkı tuttu “ Ben seni kaybedersem o kadar güçlü kalamam o yüzden beni bırakma olur mu ? “ dedim çünkü hala kalbimin derinliklerinde saklanmış büyük bir korku vardı bu korku geçer miydi bilmiyordum ama geçmesini istiyordum
“ Yaşamak için çabalayacağım çimen gözlüm “ her zamanki gibi söz vermedi veremezdi zaten o askerdi ve her an herşey olabilirdi ve ben herşeye rağmen bunu kabul etmiştim.
****
İşte o gün gelmişti bu evden gidiyordum . Üzerimde saten ve kuyruğu uzun bir gelinlik ile siyah takım elbise giymiş elinde kırmızı kurdele tutan abimin önünde duruyordum . Şuan sanki ikimizde babamın göreve gittiği günlerdeki çocuklar gibiydik . Biraz yaralı , biraz buruk. Abim gözlerini bana çevirmeden elindeki kurdeleyi belime bağladı açtı , bağladı açtı ve en sonunda sıkıca bağlayıp alnımda öptü, beni kollarının arasına alıp sımsıkı sarıldı gözlerim direkt yaşlarla doldu “ Unutma burası hala senin evin “ diye fısıldadı kulağıma abim
“ İyi ki varsın abi , bana hem anne, hem baba oldun sen olmasan ayakta kalma gücü bulamazdım kendimde “ dememle geri çekildi ve dolmuş gözlerime baktı “ Artık vakti geldi evimizin minik kızı “ deyip koluna girmem için uzattı gülümseyip koluna girdim .
Dışarı çıktığımızda kapıda bizi çeken Esra’yı gördüm kendisi bayağı duygusal olduğu için benimle pek vedalaşmak istememişti gülümsedim sadece o sırada bakışlarım papyon takan ve jilet gibi bir takımla karşımda duran Yunus’a takıldı .
Maşallah resmen kocamdan asalet akıyor
Tam Yunus’un karşısında durduk abim gözlerini son kez bana çevirdikten sonra kolumdaki elimi tutup Yunus’un eli üzerine bıraktı “ Eslem benim en kıymetlim onu önce Allah’a sonra sana emanet ediyorum “ Yunus’un gözleri kararlılıkla abime döndü ve hiç tereddüt etmeden “ Emanetin, emanetim Eslem artık benimde en kıymetlim “ dedi
****
Bakışları uzağa daldı Esra’nın bir kaç gündür durgundu . Yemek yiyesi yoktu, gezesi yoktu neşesi yoktu, sadece uyuyan ve nefes alan bir canlıydı . Düğün salonuna gitmek için arabalardan birine bindi ancak o an gözleri birine değdi Aral hemen inmeyi düşündü ama artık çok geçti başka araba yoktu . Kırgın bakışlarını cama doğru çevirdi ve o tarafa hiç bakmadı.
Aral’da ne yaptığının farkındaydı o kelimeleri kullandıktan sonra anında pişman olmuştu ama özür dileyemezdi böylesi daha iyiydi ondan nefret etmesi gerekiyorsa etsindi . Düğün salonuna vardıklarında Esra arabadan “ Aa Tarık “ diye seslendi lise arkadaşına çok görüşmezlerdi ama pislik değil miydi ? Aral onu kırdıysa elbet intikam alırdı .Belkide umrunda falan olmazdı , kestiremiyordu . Tarık Esra’yı görünce kollarını açtı Esra’da hemen sarıldı “Uzun zamandır görmedim seni “ dedi dudak büzerek Eslem
“ Seni özlemişim Esra, annemler Eslem’in düğününe çağırdı “ dedi geri çekilirken ardından Esra Tarık’ın koluna girip ilerleyecekken bir el onları durdurdu “ Ne oluyor be ? “ dedi Esra
“ Hayırdır kardeşim bir sorun mu var ? “dedi Tarık
“ Evet var sevgilimi almaya geldim “ demesiyle Esra şok içinde baktı itiraz edebilirdi etmedi kalbinin derinliklerinde bir umut filizlendi ama onu hemen söndürdü kırgınlığı daha üstündü.
Tarık’ın gözleri Esra’ya döndü Esra onaylar bir şekilde kafasını sallayınca Tarık Aral’a bakıp içeri girdi . Esranın gözleri alev alış bir şekilde Aral’a döndü “ Sen ne yaptığnı sanıyorsun ? “ dedi sinire Esra cevap gelmedi siniri daha da katlandı
“ Daha bir kaç gün önce sen demedim mi karşıma çıkma demedim mi şimdi niye herşeyi zorlaştırıyorsun “ dedi elleri sinirden titrerken yine cevap gelmedi çünkü vereceği bir cevap yoktu. Ellerini ard arda Aral’ın göğsüne indirdi Esra “ NİYE SUSUYORSUN KONUŞSANA NİYE BENİ RAHAT BIRAKMIYORSUN ? NİYE YARAMIN KAPANMASINA İZİN VERMİYORSUN ? NE-” ellerini tuttu Aral “ ÇÜNKÜ SENİ SEVİYORUM “ diye haykırmasıyla Esra olduğu yere çakıldı “ KAHRETSİN Kİ İMKANSIZ OLDUĞUNU BİLE BİLE BENCİLCE SEVİYORUM “ Esra’nın ellerini bıraktı ve gözlerine acıyla baktı “ Ama yapamam Vefa benim kardeşimdi seni bana kaç kere hevesle anlattı biliyor musun ? “ zorla yutkundu “ Bunu yapamam “ gözyaşları Esra’nın yanaklarından aşağı firar etti sırf Vefa’ya ihanet etmemek için onunla beraber olmak istemiyordu , kalbinin acısına rağmen başını salladı Esra gözyaşlarını sildi ama ardından hemen yenileri eklendi .
“ Anlıyorum “ dedi ama anlamak istemedi arkasını döndü son kez gözyaşlarını silip salona girdi .
****
Bütün kızlar gelin odasına toplanmıştı ve ayakkabımın altına isimlerini yazıyorlardı Esra ise kenarda duruyordu gözleri bir yere takılı kalmıştı onu böyle görmeye dayanamıyordum . “ Kızlar Esra ile beni biraz yalnız bırakır mısınız ? “
“ Tabi ki” deyip dışarı çıktı herkes Esra’da bakışlarını bana çevirip yanıma oturdu “ Bir şey mi oldu balım ?” diye sordu ama aslında bu soruyu benim ona sormam lazımdı .
“ Asıl sana ne oldu ?” diye sordum
“ Yok bir şey ne olsun arkadaşım evleniyor hüzünlüyüm biraz “ dedi beni inandırmak ister gibi ama yemezdim . Elini tutup gözlerinin içine baktım “ Esra bana doğruyu söyle seni tanıyorum ne oldu ?” dememle gözyaşları yanaklarında aşağı akmaya başladı
“ Aral beni sevdiğini söyledi ama yapamam Vefa benim kardeşim ona ihaneti edemem diyor “ hayatta gerçekten aşk konusunda hep ağlayan kişi olmuştu Esra ve bu konuda ona çok üzülüyordum . Bir kere birine geç kaldığı için artık geç kalmak istemiyordu biliyordum.
“ Oy kuzum üzme kendini lütfen ona biraz zaman tanı senin için kolay olmadığı gibi belli ki onun içinde kolay değil ikinize biraz zaman tanı olur mu ? “
Burnunu çekerek kafasını salladı ve gözyaşlarını silip boynuma sarıldı bende ona sıkı sıkı sarıldım “ Her şey yoluna girecek “ diye fısıldadım
“ Teşekkür ederim “ dedi bana karşılık ve geri çekildi “ Bugün sen evleniyorsun farkında mısın ? “ dedi elini alnına koyarak “ Ben nerelere gideyim bu günleride mi görecektim “
Minki bir kahkaha attım bu tavrına “ Neyse ben şimdi gidip eniştemi çağırayım oda bu güzellikten mahrum kalmasın “ deyip odadan çıktı heyecanla gelinliğimin eteğini düzeltmeye çalıştım . Dakikalar sonra kapı açıldığında ayağı kalktım ve birazdan resmiyettede kocam olacak adama baktım . Hayranlıkla beni süzdü Yunus’un
“ Nefes kesicisin çimen gözlüm “ dedi bana yaklaşarak
“ Sende öylesin Yüzbaşım “ deyip koluna girdim ve odadan çıktık merdivenlerden aşağı inerken bir alkış tufanı koptu . Nikah masasına doğru ilerledik Yunus oturmam için sandalyemi geriye çekip oturmama yardım etti daha sonra kendisi yanıma oturdu .
Nİkah memuru ve şahitlerde yerini aldı benim şahidim Esra Yunus’un şahidi ise Araldı “ Siz Osman oğlu Yunus NUrettin kızı Eslem’i hiçbir baskı altında olmadan kendi hür iradenizle eş olarak kabul ediyor musunuz ? “
“ Evet ! “ dedi gür sesiyle
“ Siz Nurettin kızı Eslem Osman oğlu Yunus’u hiç kimsenin baskısı altında olmadan kendi hür iradenizle eş olarak kabul ediyor musunuz ? “
“ Evett ! “
“ Sizler şahitlik ediyor musunuz ? “
Aynı anda “ Evet “ dediler
“ Bene bana verilen yetkiye dayanarak sizi karı koca ilan ediyorum bir ömür mutlu olun” deyip defteri bize uzattılar herkes sırasıyla defteri imzaladı o sırada Esra bana yağına bas diyen bir işaret yaptı bende hafifçe ayğına bastım . Bakışlarını bana çevirip gülümsedi Yunus ve aynı anda ayağı kalktık yüzümdeki duvağı kaldırıp alnımdan öptü ve artık ben
Eslem Alacaydım
Yorumlar
Yorum Gönder