KADER BAĞI 3.BÖLÜM

 2 Yıl önce 

Askerler ,Nurettin'in şehadet haberini vermek için yola koydular, daha nice şehitlerin ailesene haber vermişlerdi.

Kapıyı çaldı Akif , komtanını en son gören oydu ve şehadet haberinide kendisi vermek istemişti. Kapı ilk çalışta açılmıştı . Karşısında kapıyı hevesle açan kızı görünce içi burkuldu Akif'in ,  belliydi onu beklemiyordu. 

Eslem'in gülen yüzü soldu . Askerin elinde tuttuğu bayrağı gördü bunun tek bir anlamı vardı şehadet…

Adeta kitlendi Eslem , tepki veremedi .

“ Eslem baban mı geldi ? “ diye sordu Nuran . Babası değil , şehadet haberi gelmişti.

Nuran ,kızı ona cevap vermeyince kapıya ilerledi ve gördüğü şeyle elini kalbinin üstüne koydu ardından ise bir feryat “ Allah’m , Nurettin “ 

Hemen arkasından ise Gurur içeriden gelip düşen annesini tuttu “ Annem yapma “ diye fısıldadı 

Eslem bir adım öne gitti ve adamın elindeki Türk bayrağını aldı , gözünden bir yaş düştü “ Vatan sağolsun “

Başka söylenecek bir şey kalmamıştı...

🇹🇷

“ Kim olduğunu bilmediğine emin misin ? “ diye sordu belkide yüzüncü kez Esra.  Ona bana mesaj atan kişiyi anlatmıştım ve saatlerdir kim olduğunu bulmaya çalışıyorduk.  Henüz bir sonuca varamamıştık.

“ Bilmiyorum ki , aklıma hiç kimse gelmiyor” dedim bir yandan da aynada şalımı yaparken 

“ Yalnız bir şey söyleyim mi ? Ben etkilendim “

“ Neresine etkilendin acaba ? İki mesaj okudun alt tarafı “ dedikten sonra aynanın karşısından çekilip canım arkadaşımın yanına gittim .

“ Ya ne bileyim işte , ben biraz ayran gönüllüyüm galiba “ dedi dudak büzerek 

Minik bir kahkaha attım “Merak etme vardır seninde nasibinde biri “

“ Benim bahtım kara kızım “ deyip elini alnına koydu “ Ama seninkini yapabilirim “

Gerçekten , çok fena bir arkadaşım vardı 

“ Benimki diye bir şey yok “ diye tersledim onu . İki üç gün mesaj atan birine yüz falan verecek değildim , hele benimki falan hiç demezdim.

“ Tamam, sakin ol aşkom , o zaman kim olur diye , düşünelim bir süre “ derken elini çenesinin altına koydu Esra 

“ Düşünelim “ 

“ Şu Ayça vardı ya minnak olan “ 

“ Evet “ 

“ Onu almaya gelen kuzeni vardı, sarı saçlı boncuk gözlü , o olabilir mi ? “ Semih’ten bahsediyordu birkaç kez konuşmuştuk. Ayça’yı genellikle o almaya geliyordu ama hiç böyle şeyler yapacak biri gibi değildi. 

“ Bence o değil "

" Nereden biliyorsun o olmadığını ? " diye sordu bana 

" Öyle birine benzemiyor , hem öyle olsa illaki anlardım değil mi ? "

“Haklısın, aslında şimdi düşünüyorum da , kızım başka kimse olamaz “ demesiyle gülerek ona baktım 

“ Dur bakalım çıkar yakında kokusu “

****

Bilinmeyen Numara : Engelimi kaldırmışsın çimen gözlüm 

Eslem : Ne !

Eslem : Ben böyle bir şey yapmadım!

Tabi ya Esra 

Kafasını kıracaktım

Bilinmeyen Numara : Demek ki yapmışsın 

Bilinmeyen Numara : Neyse sen itiraz etmeden ben bu konuyu kapatıyorum. 

Bilinmeyen Numara : Ve asıl konuya dönüyorum.

Eslem : Neymiş asıl konu ?

Bilinmeyen Numara : Hala numaramı kaydetmemişsin Çimen gözlüm 

Eslem : Kaydetmem için bir sebep mi var ?

Bilinmeyen Numara : Var 

Bilinmeyen Numara : Benim hergün sana yazmam bile bence bir sebep 

Eslem : Beni nasıl tanıyabiliyorsun , anlamıyorum 

Bilinmeyen Numara  : Sende beni tanıyorsun 

Bilinmeyen Numara  : Gerçi buna tanımak denirse 

Bilinmeyen Numara  : Neyse konumuz bu da değil çimen gözlüm 

Bilinmeyen Numara  : Konumuz , senin beni kaydetmen 

Eslem : İsmini söylersen neden olmasın ?

Bilinmeyen Numara : İyi denemeydi çimen gözlüm 

Bilinmeyen Numara : Ama benim gibi birine sökmez bunlar 

Eslem : Offf 

Eslem : Kaydetmiyorum o zaman 

Eslem : Sende git , yazma bir daha 

Bilinmeyen Numara : Sen bana trip mi atıyorsun şuan ?

Bilinmeyen Numara : Resmen şuan ilk tribini çekiyorum 

Bilinmeyen Numara : Bunu bir ömür çekebilirim 

Eslem : Ne tribi ya 

Eslem : İki üç mesaj atan birine trip atmam 

Bilinmeyen Numara : Senin için iki üç mesaj atan biri miyim 

Eslem : Öylesin 

Bilinmeyen Numara : Haklısın öyleyim 

Bilinmeyen Numara : Ama bunu düşünceni seve seve kıracağım 

Bilinmeyen Numara : Çünkü bilirsin çimen gözlüm 

Bilinmeyen Numara : Rabbim ne yazarsa o olur 

Bilinmeyen Numara : Kaderin önüne geçemezsin 

Eslem : Senin kaderin olduğumu nereden biliyorsun 

Bilinmeyen Numara : Ben değil kalbim biliyor 

Eslem : O zaman o kalbine söyle yanlış biliyor 

*Bu numarayı engellediniz*

Onu tekrardan engelleyip  telefonumu oturduğum çardağın üstüne koydum. 

“ Öğretmenim , Öğretmenim !! “ duyduğum sesle kafamı yana çevirdim ve bana doğru koşarak gelen Kuzey’i gördüm. Gözlerim , arkasından gelen adamın ela gözlerine değdi ,  bu sefer asker forması yoktu. Gülümseyrek kollarımı Kuzey’e açtım o ise hızla kollarımın arasına girdi. 

“ Ne yapıyorsun bakayım minik kuşum ? “ diye sordum geri çekilirken 

“ Abim beni parka getirdi öğretmenim . Sizide mi abiniz parka getirdi ? “ dedi masumca 

Hayır miniğim ben babamın hatıralarını hatırlamak için buraya geldim 

“ Hayır minik kuşum , ben buraya oturmaya geldim” 

“ Abi , gelsene sende buraya “ dedii elini abisine uzatarak , ona çok bağlıydı

Bir iki adımda yanımıza gelip Kuzey’in elini tuttu ve elalarını benim yeşillerimle birleşitrdi “Selamünaleyküm,  nasılsınız ? “ diye sordu anlam veremediğim bir sesle 

“ Aleykümselam  iyiyim Allah'a şükür siz nasılsınız ? “ 

“ Bende iyiyim,  Elhamdülillah “ 

“ Allah daha iyi etsin “ dedim 

Karşılık olarak başını aşağı yukarı salladı “ Amin , cümlemizi “ 

“ Öğretmenim “

Bakışalarımı Yunus bey'den çekip Kuzey’e çevirdim 

“ Efendim “ 

“ Beni sallar mısınız ? “ 

“ Tabiki “ 

“ Öğretmenini görünce pabuçumuz dama atıldı demek , öyle olsun” dedi sitemkar bir şekilde Yunus bey 

Başımı yere eğip güldüm bu tavrına bakışları gülüşüme takıldı , utandım ister istemez . “ Merak etmeyin ne yaparsam yapayım sizin yerinizi alamam “ dedim hafif bir alayla bakışlarımı ona çevirirken 

“ Benim yerimi alabilirsiniz benim için sıkıntı olmaz , aksine hoşuma gider “ demesini beklemiyordum,  gözlerim şaşkınlıkla doldu , saniyeler dakikaları kovaladı bizim bakışmamızı bölen ise “ Kusura bakmayın ama bende burdayım diyen “ Kuzey’in sesi olmuştu