Nasibin değilse bir insan
Sizi ne tanıdık bir sokak karşılaştırır artık
Ne de en çıkmaz sokak
Bu yüzden - Güncel Gürsel
Fikrimin İnce Gülü - Eylem Aktaş
“ ESLEM ÇIK DIŞARI KONUŞACAĞIZ “ sesi resmen bütün mahalleyi inletiyordu .Bu da nereden çıkmıştı böyle ?
Yunus önümden çekildi ve evdekilere döndü “ Siz burada kalın biz hallederiz “ deyip timine baktı ve ilerlemeye başladı “ Yüzbaşı “ dedim arkasından giderken
Bakışlarını bana çevirdi ilk defa onu böyle öfkeli görüyordum kendini dizginliyordu şuan “ Sen burada kal Eslem ben halledeceğim “ dediğinde sanki kalbime bir hançer saplanmıştı . Çimen gözlüm dememişti Eslem demişti . Bakışlarım keskinleşti .
“ Bende geliyorum Yunus “ deyip onun yanından geçtim . Hiçbir zaman bir erkeğin arkasına saklanmamıştım şimdi ise müstakbel kocam başka bir adamı dövmeye giderken onu oturup bekleyecek falandeğildim . Arkama bakmadım ama ama peşimden geldiğini biliyordum .
Aşağı inip kapının önüne geldiğimde elinde bir şişe ile zar zor ayakta duran Murat’ı gördüm artık bey falan değildi ağızının payın verme zamanı gelmişti . “ Ne oluyor ? “ dedim Murat’a karşı
Bakışlarını bana çevirdi zorla yutkundu “ Neden yaptın ? “ dedi sanki acı çeker gibi “ İstemiyordur dedim tamam dedim ama başkasıyla nişanlanmak “ kafasını iki yana salladı “ Ben beklerdim yemin ederim beklerdim ama sen bana bir şans tanımadın “
“ Murat neyden bahsediyorsun biz o konuyu kapattık “ dedim net bir sesle “ Biz diye bir şey yok hiç olmadı”
“ ÇÜNKÜ İZİN VERMEDİN “ diye bağırmasıyla Yunus araya girdi “ Hop birader o sesini kıs , yoksa kısarım “ demesiyle içim gitti yalan mı söyleyeyim .
Aynen Eslem konu şuan tam olarak bu zaten
“ Allah Allah hadi kıssana “ deyip kollarını iki yana açtı “ SENİ ÇOK SEVİYORUM ESLEM “ demesiyle ben daha ne olduğunu anlamadan Yunus Murat’ın yüzüne yumruğunu geçirdi ve ard arda yumrukları geçirmeye başladı. Gözlerim şaşkınlıkla kocaman açıldı “ Yunus dur “ dedim telaşla ardından time döndüm hiçbiri yerinden kıpırdamıyordu “ Bir şey yapsanıza öldürecek “
“ Başkasının helaline el uzatırsa ne olcağını görsün yenge “ dedi Salih
Mükemmel gerçekten
“ SEN KİMSİN ŞEREFSİZ ? SEN KİMSİNDE BENİM KARIMA ONU SEVDİĞİNİ SÖYLÜYORSU O DİLİNİ SANA YUTTURURUM “ daha fazla dayanamayarak iyice Yunus’a yaklaştım ve hızla kolunu tuttum “Yunus dur artık “ dedim titrek sesle eli havada asılı kaldı ve bakışları bana döndü “ Bırak artık “ diye fısıldadım
“ Noluyor oğlum ? “ diyerek abim girdi araya bakışları beni buldu “Eslem “ dedi yanıma gelerek Yunus’da Murat’ı bıraktı yüzü gözü kan içindeydi “ Oğlum götürün şunu “ dedi Yunus
Abim öfkeli bakışlarını Yunus’a çevirdi “ Yunus bak bana koçum , ben bu kızı sana onu ağlat üz diye vermedim haberin olsun bir damla gözyaşına seni de yakarım ona göre davran “ deyip bana döndü “ İçeri Eslem “ demesiyle bakışlarım Yunus’u buldu ama o bana bakmıyordu yere bakıyordu . Hiçbir şey söylemeden binaya girdim . Bugünün böyle bitmemesi gerekiyordu . Eve girince direkt kimseyle konuşmadan odama girdim ve kapısın kitledim . Bir çırpıda üstümdekileri çıkarıp eşofman takımımı giydım ve telefonumu elime aldım Yazmalı mıydım ? Bana bakmamıştı bile . Çimen gözlüm bile dememişti . Ona kırgındım , kızgındım ama onu deli gibi merak ediyordum . Gururu şuan kenara bırakabilirdim .
Eslem : İyi misin ?
Yüzbaşı Yunus’um : Aşağı gel çimen gözlüm
Çimen gözlüm yazınca kalbim yine delicesine atmaya başladı . Elim ayağım birbirine karıştı hızla başıma şalımı geçirip odamdan çıktım . Annem ve abim oturma odasında oturuyorlardı “ Çok geç kalma “ dedi abim beni görünce kocaman gülümseyip kafamı salladım “ Kalmam “ deyip ayakkabılarımı giydimve merdivenleri ikişer üçer indim . Dışarıya çıktığımda Yunus elleini cebine koymuş kapının önünde duruyordu geldiğimi fark edince başını kaldırıp bana baktı . Anında gözlerim doldu hızla ona doğru koşup boynuna sarıldım “ Salaksın sen , senin için ne kadar korktum biliyor musun ? “ dedim kokusunu içime çekerken teni sıcaktı kokusu barut ve erkek parfümü gibiydi . Kollarını bedenime doladı “ Ayıp kocaya salak denir mi ? “ dedi alayla
Cevap vermeden geri çekildim ve yüzüne baktım sapa sağlamdı maşallah “ Ne diye dövüyorsun ki ?”
“ Ne yapayım Eslem benim karıma savdiğini söylediği için madalya mı takayım ?” işte yine yapıyordu bana Eslem diyordu galiba buna alışamayactım
Dudak büzdüm “ Öyle mi dedim ben sana bir şey olacak diye korktum “ dedim bakışarımı yere çevirerek “Çimen gözlüm” dedi eliyle çenemi tutarken “ Çekme bakışlarını benden kurban olduğum “
Güldüm ona bakarak “ Hah işte şöyle hep gülsün o güzel gözlerin” derken eli cebine gitti ve cebinden bir kutu çıkarttı “ Bu ne “ diye sordum kaşlarrımı çatarak
Kutuyu bana uzattı “ Bak bakalım neymiş ? “
Elindeki kutuyu alıp açtım içindeki içindeki içe geçmiş E ve Y harflerini görünce dudaklarımı büktüm “ Çok güzel , ne ara aldın bunu ? “ dedim bakışlarımı ,ela gözlerine kentlerken
“ Aldım işte bir ara boşver “ dei elini havada sallarken
“ Teşekkür ederim bana takar mısın ? “ dedim kolyeyi ona uzatrak
Kafasını sallayıp elimdeki kolyeyi aldı bende arkamı öndüm ve Yunus bana kolyeyi taktı elim kolyeye giderken gülümseyip önüme döndüm “ Ben gideyim artık abim çok geç kalma dedi “
“ Git çimen gözlüm “
“ Hayırlı geceler “
“ Sanada güzelim” demesiye arkamı döndüm ama içeri girmeden olduğum yerde durdum ve Yunus’a döndüm “Yüzbaşı bana bir daha Eslem deme hoşuma gitmedi “ deyip içeri girdim aynı anda telefona bildiri düştü
Yüzbaşı Yunus’um : Peki çimen gözlüm ;)
****
Mahalleye ağır bir sessizlik hakimdi öyle ki yan yana yürüyen Esra ve Aral’ın adım sesleri bile yankı yapıyordu . Sıkıntıyla derin bir nefes aldı Esra zira daha fazla dayanmaycaktı içi sıkılmıştı hatta bu sıkıntıdan patlayabilirdi . “Konuşmayacak mısın ? “ dedi Esra hafif bir sitemle kaç gündür ona ulaşmaya çalışıyordu ama Aral o kadar büyük bir duvar koymuştu ki aralarına ne yapsa aşamıyordu . Arkadaşı bırak tanıdık bile olamıyorlardı . “ Niye benimle konuşmuyorsun ? “
“ Niye konuşayım ? “ dedi umursamaz gözükmek ister gibi Aral ama bunu yapmak onun içinde bir hayli zordu
Kalbinin kırılma sesini duydu Esra haklıydı , onunla konuşması için bir sebep yoktu ama illaki biriyle konuşmak için sebeplere ihtiyaç var mıydı ? İnsan bir sebep olmadan da konuşamaz mıydı ?
Omuz silkti Esra “ Bilemem , belki de seninle konuşmak istiyorumdur “ demesiyle Aral gözlerini Esra’ya çevirdi “ Daha kaç kişi ile böyle konuşmak istedin ? “ diye sordu birden Aral Esra’nın göz bebekleri titremesiyle dediği şeye pişman oldu Aral
“ Pardon , o ne demek şimdi ? “ dedi şaşkınlıkla Esra
“ Duydun işte , ben o senin konuşup sıkılınca bırakacağın tiplerden değilim. Ben sadık bir insanın biriyle konuştuğumda mezara gider senin aksine “ demesiyle Esra daha fazla dayanamayıp durdu onun durmasıyla Aral’da durdu ve bir anda Esra’nın eli havaya kalkıp şiddetli bir şekilde Aral’ın yanağına doğru indi . Aral tek bir tepki bile vermedi , hak etmişti , biliyordu yanlış laf etmişti ama böyle olması daha iyidi ondan nefret etmeliydi .
Titreyen ellerine rağmen işaret parmağını Aral’a doğrulttu “ Sakın “ dedi dişlerini sıkarak “ Sakın bir daha bana sadakatle alakalı tek bir şey söyleme “ dedi kalbi acırken susmak istemedi ilk defa “ Mezara sevdiğini onu sevdiğini bile söyleyemeden gömen ve sonrasında hayatına devam etmek zorunda kalan sen değilsin “ işaret parmağını göğsüne bastırdı Esra “ Gelmiş bana sadaketten bahsedecek son kişi bile değilsin bir daha da sakın karşıma çıkma çünkü ben öyle yapacağım “ demesiyle parmağını göğsünden çekip çenesini dikleştirdi ve arkasını dönüp yürümeye başladı . Aral ise geride kaldı , her zamanki gibi...
Belki de onların hikayesi başlamdan bitmeye mahkumdu…
Esra ayaklarının onu götürdüğü yere doğru yürüdü ve yine tek sığınağı ve geç kalmışlığına geldi. Omuzları çöktü dizlerinin üstüne düştü alını toprağa yasladı “ Özür dilerim “ dedi hıçkırklara boğulurken “ Senden başka birini sevebilirim sandım hayatıma devam edebilirim sandım i “ toprağı avuçladı “ Yapamadım , olmadı Vefa’m ben sensiz hiçbir şeyi beceremedim “
Onların sevdası yarım kalmıştı ve belkide başkasıyla o yarım tamamlanmayacaktı
****
Bilemem kaçıncı eve bakmaya gidiyorduk ama ben yorulmuştum , bitmiştim , ölmüştüm . “ Bence geri dönmeliyiz ayaklarım iflas edecek “ ddedim Yunus’a
“ Güzelim tek boş vaktim şuan malesef askeriyede işlerim var “ demesiiyle dudak büzdüm eli elimin üzerine gitti “ Sürekli işte oluyorum biliyorum ne desen haklısın ama -” sözünü kestim “ Eve baktıktan sonra yemek yemeğe mi gitsek ? “ dedim heyecanla konuyu değiştirerek
Elimi sıktı “ Gidelim çimen gözlüm sen ne dersen tamam “ dedi
“ Yaa “ dudaklarımı büzdüm
“ Yaa “ diye beni taklit etti
“ Bu arada düğün gününü ne zaman alacağız ? “ diye sordum o gitmeden alsak güzel olurdu
“ Yarında onu alalım istersen “
“ Olur “ deyip önüme döndüm “ Daha ne kadar yolumuz kaldı ? “
“ Geldik “ diyerek arabayı durdu
Heycanla elini bırakıp arabdan indim ve karşımdaki bahçeli duplex eve baktım çok güzel duruyordu . Yunus yanıma gelip parmaklarını parmaklarıma kenetledi ve birlikte yürümeye başladık içeri girdiğimzde bizi bir adam karşıladı “ Hoşgeldiniz Yunus Bey değil mi ? “ dedi adam
“ Evet “ dedi Yunus
“ Buyrun o zaman evi gezelim” deyip bizi eve yönlendirdi odalar bayağı iyiydi gözüm oturma odasında olan büyük balkonuna takıldı Yunus’un elini brakıp balkona ilerledim ve gördüğüm şeyle gözlerim hayrınlıkla açıldı . Her zaman caminin yanında bir evim olsun istemiştim ve şuan balkonumun bir tarafı camiye bakıyordu . Bu evi işte şimdi çok istiyordum . Bakışlarımı camiden çekip içeri girdim ve Yunus’un yanına gittim “ Beğendin mi ?” diye sordu bana
Kafamı salladım “Çok sevdim hem balkonun bir tarafı camiye bakıyor “
“ Biliyorum bilerek seçtim “ dedi yine benden önce beni düşünürken
“ Yaa “
Bakışlarını benden çekip adama döndü “ Burayı tutuyoruz abi “ dedi
“ Tamamdır ben evrakları hazılayınca sizi arayacağım “ dedikten sonra evden çıktık ve son kez arkama dönüp evimize baktım bizim evimiz…
Yorumlar
Yorum Gönder