İyi okumalar ballarım... Mendillerinizi hazır tutun
Bakışlarını bankta oturan Esra’ya çevirdi Aral, birazdan göreve gideceklerdi riskli bir görevdi, dönemeyebilirdi. Yanına gidip gitmemek arasında kaldı Aral gitmemesi gerekiyordu bunu gayet iyi biliyordu ona umut vermemeliydi ama elinde olan birşey değildi. Ayakları onu Esra’y doğru götürdü oturduğu bankta yanına oturdu. Ne diyeceğini bilemedi Esra’da bir hayli şaşkındı en son konuşmalarından sonra onun yanına geleceğini düşünmüyordu.
“Göreve gideceğim” dedi sadece Aral “Buraya gelmemeliydim biliyorum ama elimde değil Esra ben onca yıl seni görmezden geldim ama bundan sonra nasıl görmezden geleceğimi bilmiyorum. Haklısın seni paramparça ettim. Öküz herifin tekiyim farkındayım ama olmuyor işte uzak duramıyorum. Bu zamana kadar hiçbir kadına güvenmedim sevmedim çünkü güvendiğim sevdiğim ilk kadın beni bırakıp gitti” duraksadı Aral, ondan annesinden bahsedince kalbi sıkıştı bir anda “Annem beni bırakırken bayağı küçüktüm babam yeniden evlendi ve yeni eşi beni istemediği için yurda gönderildim. Tabiki bunlar sana o sözleri söylememi haklı kılmıyor ama özür dilerim Esra bende böyleyim işte”
Esra dolu dolu gözlerle kafasını öne eğmiş Aral’a baktı, dayanamayarak başını Aral’ın omuzuna koydu “Hemen gel olur mu ? Kendini o kadar kolay affettiremezsin” dedi ve kafasını iyice Aral’ın omuzuna bastırdı. Kalbi göğsünden çıkıp fırlayacak sandı Aral kalbi duracak sandı.
“Sen beni en sonunda affetde sefanda cefanda kabul”
****
Dünden beri midemde ne var ne yoksa çıkarmıştım, ve yine o zamanlardan birindeydim sifonu çekip lavaboda elimi yüzümü yıkadım. Aynadan kendime baktığımda yüzümün ne kadar solgun göründüğünü fark ettim. Yunus gideli tam üç hafta olmuştu ve hala konuşmamıştık bile “Eslem iyi misin bir tanem ?” diye bana seslendi kapının arkasından Esra dünden beri kendimi iyi hissetmiyorum diye benim yanımdaydı.
Kapıyı açıp gülümsemeye çalıştım “Merak etme iyiyim” dedim ama buna şuan kendim bile inanmıyordum.
“Eslem al şunu” dedi elindeki hamilelik testini uzatırken
“Niçin bu ?” diye sordum hamile olamazdım, yani olamazdım değil mi ?
“Dünden beri sence bu kadar kusmak fazla değil mi?” dedi tek kaşını havaya kaldırarak
Tamam böyle söyleyince haklıydı
Dudaklarımı birbirine bastırıp titreyen elimle hamilelik testini aldım ve banyonun kapısını kapatıp derin bir nefes aldım ve testi yapıp direkt banyodan çıktım “Ben bakamam Esra sen bak” dedim şuan tam olarak bayılabilirim. Esra elimdeki hamilelik testini aldı ben ise gözümü kapattım “Ne oldu ?” deyip korkuyla gözlerimi açtım o an Esra’nın gözünden akan yaşlarını gördüm
“Teyze oluyorum!” dedi heyecanla
Hamileydim.
Anne oluyordum.
Yunus baba oluyordu.
Yüzbaşım baba olacaktı.
Binbaşı Nurettin dede olacaktı.
Gözlerimden yaşlar akmaya başlarken kollarımı Esra’ya doladım. “Teyze oluyorsun” dedim sürekli tekrar ederken. Esra hızla geri çekildi “Ay ben bizimkilere haber vereyim” dedi
“Ben Yüzbaşıya yazacağım” dedim gözlerimdeki yaşları silerken telefonumu elime alıp mesaj kısmına girdim tam o anda yabancı numaradan gelen bir mesajla önce ona tıkladım bir video vardı videoya tıkladığım anda gözlerim kocaman açıldı . Yunus’un kolları zincirle bağlıydı her tarafı kan revan içindeydi. Ayakta dikilen bir adam elinde bir demir tutuyordu elindeki demiri iyice yaklaştırdı Yunus’a “Hayır hayır” deyip telefonu elimden attım ama Yunus’un acı feryadı kulaklarıma geldii “HAYIR HAYIR!” kulaklarımı ellerimle kapatıp sesi duymazlıktan gelmeye çalıştım ama bu imkansızdı sanki beynimin içinde yankılanıyordu.
“Eslem ne oluyor ?” diyerek içeri girdi Esra
Yer sallanıyordu sanki beynimde bir ses yankılandı kızlar annelerinin kaderini yaşar. Karnımda bir sancı hissettim, gitme ne olur baban gelecek gitme . Sonrası ise koca bir boşluk.
****
Acıyla dişlerini sıktı Yunus, günlerdir burada esirdi ama tek kelime etmemişti, etmezdi. Artık sona geldiğini hissediyordu. Bundan sonrası olmadığını hissediyordu, ama dayanmak zorundaydı çimen gözlüsünü bırakamazdı. Gözleri ağır ağır kapanmaya başladı tam o an bir ses duydu “Baba” diyen bir sesti kim olduğunu ayırt edemiyordu “Nereye gidiyorsun ?” diye sordu daha da yaklaşırken
O an Yunus’n gözünden bir damla yaş düştü “Benim için son geldi” dedi zar zor
“ Olmaz gidemezsin, bekliyor seni bekliyor” Yunnus’un kalbi sıkıştı, daha fazla gücü kalmamıştı
“Ona üzülmemesini söyle” dedi son kez Yunus onun için yolun sonuydu görüyordu, biliyordu.
“Yetiştik komutanım”
****
“Nereye gidiyorsunuz?” diye sordum Yunus’a yanında bir kız çocuğu vardı “Beni bırakmayın” diye seslendim
Yunus bana döndü üstünde asker forması vardı “Merak etme çimen gözlüm burdayım” deyip elini kalbine koydu “Daima burdayım”
Yanıma gelmesi lazımdı beni bırakıp gidemezdi, koştum olabildiğince hızlı koştum “Beni bırakamazsınız” diye seslendim onlar ise sadece gülümsedi . Küçük bir kız çocuğunun kahverengi saçları, benim gibi çimen yeşili gözleri vardı.
“Merak etme geri döneceğiz” dedi küçük kız
“Gitmeseniz olmaz mı ?”
“Geri döneceğiz” dedi tekrardan
“Ne zaman ?” diye sordum ama kimse yoktu gitmişlerdi
****
“Hocam iç kanamsı var nabız düşük” dedi hastane koridorudan ameliyathaneye giderke hemşire
“Acil kan hazırlayın” dedi doktor bir yandan da gazlı bezle yaraya baskı yaparken
“Dayan Alaca dayan” dedi sedeyenin kenarını tutarken Aral arkadan ise bütün tim geliyordu. Ameliyathaneye girerken kapıda Esra’yı görmesiyle şaşırdı Aral.
Esra Aral’ı görür görmez oturduğu yerde kalkıp kollarını Aral’a doladı “ Esra ne oldu ?” diye sordu korkuyla
"Eslem o..” bir hıçkırık kaçtı dudaklarından çıldrmış gibiydi eli ayağı zangır zangır titriyordu. Aral geri çekilip Esra’nın yüzünü ellerinin arasına alıp alnını alnına yasladı “Şimdi sakin ol derin nefes al ve bana ne olduğunu anlat” demesiyle Esra dediğini yapıp derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı “Biz bu sabah Eslem’in hamile olduğunu öğrendik, sonra ben Nuran teyzeyi aradım, Eslem’de Yunus’a haber vereceğini söyledi. Sonra ne olduğunu anlamdım Eslem birden bağırmaya başladı yanına gittim orada…” yine ağlamaya başladı
“Ne vardı Esra ?” dedi direterek Araş
“Yunus bağırıyordu acı çekiyordu ben izleyemedim ama Eslem izlemiş bayıldı kanaması başladı, doktorlar düşük olabilir dedi Aral yapamaz Eslem yapamaz iki acı birden kaldıramaz. Bana Yunus iyi de, Eslem o iki acı kaldıramaz” diye sayıklamaya başladı Esra, onunda canı acıyordu içeride kardeşi dediği kız vardı diğer tarafta onun kocası, hepsini kaldıramazdı biliyordu. Acıyla Aral kollarını Esra’ya sardı, Cihan ve Salih sırtlarını duvara yaslamış başlarını öne eğmişlerdi.
“Yunus oğlum”
“Eslem” aynı anda iki ailede perişan bir şekilde geldi . Gurur dizlerini üzerine çöktü bu sefer güçlü duramadı duramazdı.
****
Aynı anda iki ameliyethaneden iki haberr geldi
“Hocam anneyi ve bebeği kaybediyoruz”
“Hocam hastayı kaybediyoruz”
Bu onların hikayesinin sonu olabilir miydi ?
“Nabız alamıyoruz hocam” dedi hemşire Yunus’a kalp masajı yapmaya başlarken “Gitme” dedi uzaklardan bir ses ona “Bizi bırakma”
Eslem ve Yunus birlikte atan iki kalp , Eslem ve Yunus birlikte duran iki kalp
Aynı anda iki ameliyethanede bir ses daha geldi “Yaşıyor, hayata geri döndü” ve bir mucize onların mucizesi Allah’ın onları hayatta tutmak için verdiği bir mucize bir can…Bir hayat…Bir bebek
Arka arka ameliyethaneden üç kişi çıktı; Eslem, Yunus ve mucizeleri
Herkes ayağı kalkıp doktorların önüne geçti “Merak etmeyin annede bebekde çok iyi, bebek pek inatçı çıktı sizi bırakmaya hiç niyeti yok” dedi kadın doktor
“Komutanım nasıl ?” diye sordu Salih
“Ameliyat iyi geçti ancak şu yirmi dört saat çok önemli yoğun bakımda tutacağz” dedi kadının yanındaki adam doktor
“Allah’ım sana şükür” dedi Seray ellerini havaya kaldırarak
“Geçmiş olsun” diyerek yanlarından geçti doktorlar, herkes sevinç içindeydi Esra tekrardan Aral’ın kollarına saklandı “İyiymişler” dedi mutlulukla Esra
“Daha da iyi olacaklar merak etme”
“Olmalılar”
Yorumlar
Yorum Gönder